Interview Marianne & Theo Hoogstraaten: 'Het leuke aan zo'n lange schrijvers-carrière is dat je auteurs ziet komen en gaan.'

Interview Marianne & Theo Hoogstraaten: 'Het leuke aan zo'n lange schrijvers-carrière is dat je auteurs ziet komen en gaan.'

Opnieuw heeft het schrijversduo Marianne en Theo Hoogstraaten een spannende young adult thriller geschreven, genaamd (ff) Out!. Het boek is al eerder dit jaar verschenen, maar daarom zeker niet minder interessant en absoluut een leuk cadeau om te geven met Kerst. Het verhaal speelt zich af in Purmerend en omgeving, en dan met name in het uitgaanscircuit. Roxanne, Lianne, Joel, Frank en Brice gaan samen stappen. De wat ongebruikelijk samengestelde groep, verplaatst zich vanaf het schoolfeest naar de lokale disco, waar een en ander al vrij snel uit de hand loopt.

Ook in deze thriller houdt het duo de spanning er goed in, onder andere door het gebruik van meerdere personages, die over het algemeen zeer geloofwaardig zijn. Verder zit Theo Hoogstraaten dit jaar 25 jaar in het schrijversvak en is (ff) Out! zijn 25ste boek.

Tijd om de populaire jeugdschrijvers Theo en Marianne Hoogstraaten weer eens wat vragen te stellen.


(ff) Out! is jullie nieuwste young adult thriller. Wat waren de uitdagingen bij dit specifieke boek?
Een boek schrijven dat jongeren aanspreekt, met personages die herkenbaar zijn en de mogelijkheid tot identificatie bieden. Het moest ook een verhaal zijn dat spannend is, dat tot nadenken stemt en stof biedt tot napraten. Kortom: een boek dat jongeren niet snel uit hun gedachten krijgen.

Is het moeilijk om je in de belevingswereld van jongeren te begeven en daar dan over te schrijven?

We praten veel met jongeren tijdens onze bezoeken aan middelbare scholen, waar we regelmatig lezingen over onze jeugdboeken geven. Meestal lukt het ons het ijs snel te breken en voor we het weten hebben we stof voor een nieuw boek. Het verhaal van (ff) Out! is, zoals veel van onze boeken voor jongeren, deels gebaseerd op wat jongeren ons hebben verteld.

In hoeverre verschilt het schrijven voor jongeren van dat van schrijven voor volwassenen?

Bij boeken voor jongeren ben je beperkter in je taalgebruik en in je onderwerpkeuze. De plot moet draaien om iets uit de belevingswereld van jongeren. Wil je voorkomen dat jongeren het boek al na een paar bladzijden weg leggen, dan moeten ze al op de eerste bladzijden in het verhaal getrokken worden en moet je vooral niet beginnen met een langzame opbouw van de spanningsboog en ingewikkelde taalconstructies.

Is er bij het schrijven voor jongeren een andere werkverhouding tussen jullie dan bij het schrijven voor volwassenen?

Nee, deze is eigenlijk hetzelfde. Net als bij het schrijven voor volwassenen hangt de verdeling af van het onderwerp en de mogelijkheid zich in personages en situaties in te leven. Marianne schrijft wel makkelijker vanuit een vrouwelijk perspectief dan Theo, wat overigens niet wil zeggen dat de verdeling daardoor volledig wordt bepaald. Dit is bij elk verhaal weer anders.

Hoe hebben jongeren op (ff) Out! gereageerd?

Bijzonder positief. Wanneer wij tijdens een lezing op een middelbare school wat over de achtergronden hebben verteld, is het boek daarna in de bibliotheek niet meer aan te slepen. Dat wordt ons dan achteraf door een mediathecaris verteld. Jongeren vertellen ons zelf dat ze het boek spannend vinden en dat ze de tieners en wat die doen herkennen, maar dat het verhaal hen ook emotioneel raakt, omdat er jongeren in doodgaan, jongeren die zomaar tot hun vriendenkring hadden kunnen behoren.

Is het voor jullie als schrijvers lastig om je te identificeren met zulke jonge personages en hun hedendaagse problemen?

Nee, totaal niet, omdat we tot de "4ever-young" generatie horen misschien. Overigens verbaast het ons zelf ook wel eens hoe makkelijk we met die jongeren omgaan. Het hangt er maar net vanaf hoe jong je jezelf blijft voelen en of je serieus belangstelling hebt voor wat er in de leeftijdsgroep waar je over schrijft speelt. Voordeel is dat wij allebei in het onderwijs hebben gewerkt.

Waren jullie het over alles eens? Denk aan verhaallijnen, personages, handelingen, plot.

We hebben altijd wel wat afwijkende ideeën, maar in grote lijnen zijn we het meestal met elkaar eens. Net als we dat soms doen met een redacteur of redactrice moet je niet altijd op je strepen gaan staan. Als we continu vechtend over elkaar heen zouden buitelen, zou er geen boek meer uit onze handen komen.

(ff) Out! is uitgekomen bij uitgeverij Holland. Een nieuwe uitgeverij. Kunnen jullie dit toelichten en hoe bevalt het bij deze uitgeverij?

Onze vorige jeugdboekenuitgever, Sjaloom Wildeboer, heeft aangekondigd er mee te stoppen en de uitgeverij binnen een paar jaar af te bouwen. Dan is het niet zinvol meer om daar een nieuwe titel te laten verschijnen. In eerste instantie was het even schrikken, want we moesten op zoek naar een nieuwe uitgever, net toen (ff) Out! af was. Achteraf was die schrik onnodig, want na het manuscript te hebben rondgestuurd konden we kiezen uit drie uitgevers. Binnen een maand waren we weer onder dak. We hebben voor Uitgeverij Holland gekozen, een gerenommeerde uitgever met een uitstekende naam die geen deel uitmaakt van een groter concern. Die onafhankelijkheid sprak ons aan. Uiteindelijk is het geworden zoals we al dachten: een prima keus. Contacten, samenwerking en begeleiding zijn bijzonder prettig.

Hoe komen jullie aan jullie inspiratie en meer specifiek, wat heeft jullie geïnspireerd om dit verhaal te schrijven?

De aanleiding was het verhaal dat een dertienjarige brugklasser van een school in Amstelveen ons vertelde. Ze kwam net van de basisschool en zou naar haar eerste schoolfeest gaan. Tot haar verbazing waarschuwde haar mentor er in een les voor om tijdens het feest nooit je glas uit het oog te verliezen en ook als het naast je stond je hand erop te houden zodat niemand stiekem er iets in kon doen. De verbazing van het arme kind sloeg om in verbijstering toen ze, voor ze naar binnen kon, door "net zo'n apparaat als bij de veiligheidscontrole op Schiphol" moest. Daar stonden ook nog eens uitsmijters naast in bedrijfsuniform. Soms werden er jongens tegengehouden die in een pijpje moesten blazen. Voor een meisje dat drie maanden daarvoor nog op de basisschool zat, was het een ware cultuurshock.

Jullie hebben veel verschillende karakters gecreëerd voor (ff) Out!, welke van deze karakters was het meest lastig om vorm te geven?

Alle karakters zijn herkenbaar maar hebben genoeg "eigenheid" om niet clichématig te worden. Daarom zijn ze voor een auteur goed inleefbaar en geen van allen echt lastig om vorm te geven.

Theo, jij zit inmiddels vijfentwintig jaar in het schrijversvak en dit is je vijfentwintigste boek. Is het voor jou nog wel mogelijk om een uitdaging te vinden in het schrijven van thrillers?

Het leuke aan zo'n lange schrijverscarrière is dat je auteurs ziet komen en gaan. De eerste keer dat een boek van mij, Het Nerthusmysterie, genomineerd werd voor de prijs van de Kinderjury 13+ (nu Jonge Jury) waren de andere genomineerden o.a. Theo Beckman en Evert Hartman. Heel apart om met die mensen aan tafel te hebben gezeten. Jaren later was ik opnieuw genomineerd met Blind date, nu samen met (toen) nieuwkomers als Simone van der Vlugt en Carry Slee. En twee jaar geleden stonden Marianne en ik metWebcamgirls opnieuw bij de voorkeuzetitels van De Jonge Jury en werden we geïnterviewd voor een afgeladen zaal van het Circustheater in Scheveningen. Dat geeft een kick. Met schrijvers uit de aangestormde generatie jeugdboekenauteurs, zoals Maren Stoffels, die we regelmatig tijdens lezingendagen tegenkomen, gaan we weer als vanouds vriendschappelijk om. Er ook nu weer helemaal bijhoren, dat geeft voldoening en het is een geweldige uitdaging om dat zo te houden.

Marianne, Theo heeft ook boeken alleen geschreven, heb jij geen aandrang om ooit iets alleen te schrijven? En zo, ja, wat zou je dan willen schrijven?

Nee, die aandrang heb ik niet. Ook ontbreekt mij de tijd om dat naast het gezamenlijke schrijven en de vele lezingen te doen. Bovendien zou bij het alleen schrijven, het plezier dat we beleven aan het samen schrijven, dan ontbreken.

Op het omslag van jullie boeken voor volwassenen staan jullie als Marianne en Theo Hoogstraaten, bij jullie jeugdboeken is dit precies omgekeerd. Is hier een speciale reden voor?

Ja, die is er. Bij vermeldingen en recensies wordt naast de titel soms alleen de eerstgenoemde auteur genoemd. Theo is, omdat hij al zo lang jeugdromans schrijft, in jeugdboekenland veel bekender dan Marianne. Daarom staat op de jeugdboeken zijn naam als eerste. Voor de boeken voor volwassenen geldt dit niet omdat de eerste thriller meteen al onder twee namen verscheen, met die van Marianne als eerste. Voor Theo is dit ook een kwestie van hoffelijkheid.

Waaraan werken jullie momenteel?

Momenteel werken we aan onze zesde thriller voor volwassenen. Over de inhoud willen we nog even niets kwijt. Met de uitgever is afgesproken dat we het manuscript in februari inleveren. Dat gaan we gemakkelijk halen omdat we nu al met de slothoofdstukken bezig zijn.

Welk boek heeft jullie het meest aangesproken het afgelopen jaar?

Theo: Simon Montefiore - Sachenka.
Marianne: Jenna Blum - Het familieportret.

Wat verwachten jullie van 2012 en wat kunnen jullie lezers van jullie verwachten?

We hopen dat onze nieuwe thriller ergens in het najaar gepubliceerd kan worden en dat (ff)Out! weer bij de voorkeuze titels van de Jonge Jury komt te staan. Verder gaan we schrijven aan een nieuwe YA-thriller en weer op veel plaatsen in het land lezingen geven.

Gerelateerde berichten

 

Reacties

Nog geen reactie
 Reeds Geregistreerd? Hier Aanmelden
Gast
dinsdag 21 november 2017

Captcha afbeelding